Rými fyrir rödd.
Rými fyrir mynd.

Við viljum nota myndasöguna til að tengja fólk við staði, við annað fólk og við spurningar sem verður ekki svarað í einni setningu.

Byrjum þar sem fólkið er.

Staðbundin reynsla er ekki smækkuð útgáfa af stærri sögu. Hún er sjónarhorn í eigin rétti. Rödd einstaklings, landslag sem hann þekkir og litlir hversdagshlutir geta sagt okkur eitthvað sem yfirlitsmyndin missir af.

Teikning er leið til að hugsa.

Mynd og texti mega vinna saman, togast á og skilja eftir rými. Við viljum rækta höfundarödd og gera ólíkar aðferðir sýnilegar: myndrænar rannsóknir, sögur, tilraunir og sameiginlega sköpun.

Þátttaka þarf að skipta máli.

Samvinna á ekki aðeins að bæta fleiri nöfnum við listann. Hún á að hafa áhrif á spurningarnar sem við spyrjum og það sem verður til. Höfundar og þátttakendur þurfa að skilja hvar framlag þeirra birtist og á hvaða forsendum.

Gerum upprunann læsilegan.

Við aðgreinum heimild, endursögn og listræna túlkun. Við segjum frá óvissu þegar hún skiptir máli. Við merkjum höfundarverk, fáum leyfi þar sem þeirra er þörf og látum viðurkenningu á framlagi fylgja verkinu.

Höldum samtalinu opnu.

Ritstjórn er áframhaldandi vinna. Texti og mynd geta breyst við yfirferð, staðbundin þekking getur leiðrétt forsendur og ný rödd getur breytt heildinni. Útgáfan á að sýna þessa umhyggju í frágangi sínum.